DaVaO

Cebu Pacific flight  5j965
domestic airport, october 13…
bound for davao city…

when my beau told me about his plan
i was excited to see the place.
we went to gateway to buy ticket.
me promo kc ung cebu pacific nun….

I checked google and cosmo for
the exciting places and gimikan.
i was really excited to go to south.
maraming akong firsts dito..

anyways, nung nagprepare kame.
nag pa change pa kme ng off because
nagpalit pa ng sched tues off kme
we thought same sched na friday so
hinarass ko pa ung tl ko sbe ko
we have a ticket na. and as expected
pumayag naman, me dalawang agents na
pumayag mag tues off for us.

then, empake time. bumili pa ko ng
bathing suit sa sobrang excited ko.
nakita ko kc sa website na madaming
beach dun.

tapos, sa pagdating sa airport picture
taking ( upload ako ng pix next time)
yosi lang.tingin tingin ng airplane.
ayun. i was really excited nung nakita ko
ung cebu pacific at may picture pa nga ko
katabe ko ung airplane.

during the journey, we kept on smiling
each other… we cant hide our excitements
hehehe.

we arrived siguro past 6 ikot ng ikot ung
airplane kc nagkasabaysabay daw ang paglanding
and its really amazin coz
ung mga clouds nga eh ang ganda.
and nung nalaman ko na andun na kme
parang gusto kong ilusot ung ulo ko
sa bintana para lang makakita ng
better view.

so pagbaba namen, ang haba ng line.
anyways we managed to get out of the
chaos, hehehe

and then i met, tito ernie and tita joy.
ung body built ni tito ernie parang ke jc din
and smiling face sha. parang walang problema
si tita joy naman eh ganun din and para lang
silang mag boyfriend.sweetness pa din. parang
nakita ko na ung future namen ni jc.
after that pumunta kme sa house to fetch
the kids. I met nice and nicole.
si Nice cute. mahiyain pa konti. tapos si nicole naman
napakalambing. nakadikit agad sa akin. hehehe.
tapos nung na overcome ni nice ang shyness ayun
para na kmeng suman. inseparable na kaming tatlo.
tapos pumunta kme kila lolo. tatay tawag nila eh.
so, na meet ko naman dun si tito edwin. napakajolly nya.
eh nung una parang nagkakahiyain pa kme and being
a selfconfessed baklita myself ayun…mejo ok
naman ang aming first meeting.
we ate dinner. sobrang sarap magluto ni tita joy
and the food everything is so fresh.
ung chicken, ung fish, hay nakakagutom.
gusto ni tatay dun kme mag sleep kaya lang sbe ni tito
edwin wala daw kme matutulugan dun kaya dun na lang
daw kme kila tita joy.
dun nga kme sa vacant room kc tabe2 sila matulog.
sbe nga ni jc when he went there before
tabe din sila dun lahat eh.
friday un. when we arrived. ang tahimik. walang moon
nagstay kme dun sa rooftop nila. and shempre they
shared their lovestory na timeless. nakakatuwa. first
boyfriend. since highschool and sila pa din up to now.
thats what i like mingling with people older than me
they share beautiful insights and we learned a lot naman that night.
and i tend to understand jc more. hahaha. it runs on the blood naman
pala ang pagiging super seloso nito. pati siguro si tatay eh ganun.
sbe nya kc "it's love daw" eh. and i also learned na pati pala si tita
joy share the same sentiments. hehehe.

next day, saturday. we went to tatay's place
kc they are preparing for the inihaw and all. we will be having lunch
there. tapos swimming sa loleng's. hindi naligo si tita joy kme lang ng
mga bata lang kasama namen, si lolo chaka si tito ernie.
i was amazed ang galeng ng mga bata lumangoy eh ang lamig ng tubig
parang galing ata sa mt. apo. after ng swimming, kila tatay ulet to eat
dinner tapos umuwe kme sa gulfview para magsleep. this time ndi kme umakyat
sa taas.
sunday, punta ulet kila tatay paggising namen. we went to crocodile farm
parang park pala sha or mini zoo. dameng animals mostly reptiles, birds.
meron pa nga dun 5 yung paa ng cow. tapos ung biggest crocodile si "pangil"
susme ang laki. para shang bato. hahaha. afterwhich went naman sa butterfly house.
hay naku, maganda din. kaya lang time na pala nila magsleep nun so
mejo niyugyog pa namen ung mga branches para makita. and i also learned ang mating
pala nila takes 4 hours. magkadikit sila the whole time. meron din mga cocoons dun
na mag hatch na kinabukasan. huwell ang ganda. shempre ksama ko mga kids. mejo nagseselos
na nga si jc kc ung mga bata eh nakadikit sa akin parate.
umikot pala kme sa davao city. I saw ateneo de davao, alma mater nila
st.peter, mga malls. me sm din dun at gaisano. naaliw ako sa tricycle dun
parang jeep ung mga jeep naman which was termed "multicab" parang tricycle.
hahaha. ung mga pedicab e trisikad ang term. meron din dun parang 168 tawag
eh 668 me muslim community and chinese community. dame ako nakita.hahaha.para nga akong bata
na inikot sa mundo ng mga candy.  bumili din pala kme ng durian. pucha. di naman ganun ka
bad ung amoy eh. so sbe nila davao is not complete without durian for the
heck of it, eto na kinain ko sha. pag dumikit pala sa ilong mo, dun ung mabaho. but the taste
is really good. sbe pa ni tita joy aphrodisiac ang durian that explains kung bakit tagaktak ang
pawis ko…hehehe.dinner namen sa yellow cab kc gusto daw ni tito ernie dun
naglibot kme sa malls ng mga bata and sila naiwan dun…ok naman ang sm dun maliit din parang sm
centerpoint. pero feeling ko mas mura. sale din kc daming tao. bumili kme ng coffee. la pa palang
starbucks dun. iba ung nabilhan ko infairness ha mura 50 pesos lang ang latte at cappucino.
picture taking ulet. iba ang hangin dun. parang nakakarelax. everything is nice and slow.
sa sobrang pagod ko nakatulog na ko pagdating sa house nila tito ernie. si jc nanood pa.
oo nga pala me sarili silang local channels. ang cute. hehehe. they also have their own
electric company. davao light as opposed to our meralco. and ive learned na lahat abt the
davao death squad or dds. pinpatay nila ung mga drug users and all. I agree to that. dapat dito sa
manila me ganun. para tahimik ang mundo. ang mode of killing ay saksak daw eh kahit pa infront of many
people. in such a way, maganda un. kaya nga binoto ko si ping. kc gusto ko ng ganun parang dirty harry ang
dating. napaka morbid ko siguro pero kung un ung solution sa mga petty crimes, ok talaga ko dun.
no mercy.
monday dapat uwe na kme. malungkot. since tues off nga kme we decided na mag absent na lang and
magpa rebook ng ticket.so, come monday, pumunta kme sa victoria mall. ang haba ng pila. kumaen kme sa chowking
chika chika ang haba ng pila sa cebu pacific so sbe ni tita joy sa airport na lang daw kme magpapalit.
eh nung una ayaw ni tito ernie, e ang bagal ng service nila and in the end, pumunta na lang kme ng airport
with the kids. so, pagpunta ng cebu pacific sa airport. pucha ang mahal. wala na daw promo…nagtalo kme ni
jc kc kulang ung pera namen. weve decided uwe na lang kme kc mahal ung ticket. nung papunta kme sa sasakayan
para kong biglang nalugi. hehehe. parang ayoko talaga umuwe. but then i have no choice. tapos sbe nila tito ernie
dagdagan na lang daw nila para ma extend ung vacation. pati si tito edwin. natuwa naman ako hehehe. nakakahiya nga eh
pero the thought na they are wishing you to stay, nakakataba ng puso. and sino ka naman para tumanggi di ba,
so i texted my tl. sinabe ko ung situation. i was hoping that it could be an emergency leave para di maka apekto ng
reliability namen. pero ndi daw pede. hay naku ok na din quanquinay kong uptu ang charge nila. talaga namang vacation ito.
fine.fine.fine. basta kme iextend ang vacation. si tatay, natuwa as well as the kids. I managed to smile again.
nag absent sila the whole day kaya sbe ko sa mga bata ndi na sila mag absent, in the first place me exams naman sila.

tuesday, punta kme ni baby sa beach. I am insisting to ride sa trisikad. hahaha. mejo  nahirapan nga ung mamang driver
ambigat kc namen. hehehehe. eto na beach beach beach… sarap ng tubig..mainet sa surface tapos malamig sa ilalim…
but then mejo mainet kaya sandali lang kme..we ate lunch sa haus andun na kc ung 2 kids, sbay daw kme kumaen.
after eating, pumunta kme sa nccc mall..first time namen magtaxi ang mura ng taxi dun halos 60 pesos lang ang layo ha.
la din aircon ang taxi. at flourescent lamp ung ilaw. kakaaliw talaga. hehehe.
ayun mega libot kme…mejo mas mura dun compared dito. la ako nabili except for the cotton candy…hehehe.
after nun, taxi kme papuntang gaisano mall… ung pinakamalaki..3 daw gaisano dun. shempre gusto ko ung the biggest.
dun kme nagpadevelop ng ibang pictures na bbigay namen sa kids, chaka ung first picture namen dun. tatlong 36 shots ung naubos
and meron pa kmeng pix sa phone plus sa digicam. di naman mashadong mahilig sa pix noh. so bumili kme ng souvenir shirts dun
and nag text si tito ernie, coffee daw. nagkita kme tapos samahan daw nya kme bumili ng pasalubong sa may tapat ng ateneo de davao.
tapos sinundo namen si tita joy. bago kme umuwi punta muna kame dun sa parang baywalk..tore ni david daw. hehehe. cool.
shempre, dinner..di naman payag si tatay di nya makita ung first apo nyang si jc. after eating, uminom sila ng rhum.
teka, si tatay derecho magtagalog pag umiinom ha…tapos si nice picture ng picture. si tito ernie naman uminom din
bonding ang guys…kme naman with kids, tito ernie and tito joy. hehe. they are very curious about "callcenters".
ayun…shempre we have to bid farewell na ke tatay kc ung flight namen 11 di na kme makakabalik ng toril… so we kissed tatay
goodbye as well as tito ernie…:(
bago kme natulog nagcoffee muna kme with the kids..hay naku mixed emotions na ko… pati si jc…

so wednesday, ligo bihis na…nagpalate na lang si tta joy..punta muna kme ke lola aba's..binili kme ni tita joy ng durian candies.
lahat na ata ng sizes and shapes. meron…ang sarap ha. accdg. to tita joy, un daw pinakamasarap na bilihan ng durian candy.
at totoo nga ang balita kc maraming ta artits ang nagpunta dun at me pics ni lola aba.
tapos we went at waterfront, picture taking and all… nakita ko na ung samal island. from there pala makikita un.
this is it…the moment…papunta na kme airport..parang ayoko isipin…mejo delayed lahat ng senses ko. i cannot! hehehe.
baba na kme…hay, totoo na to. mejo teary eyed na ko ng nag ba bye si tito joy..si tito ernie..
after nun, parang mejo mabagal lahat. punta kme coffeeshop..nagtext na si nice. ay di ko na kaya pigilan ang tears. si jc natawa
after several minutes sha din umiiyak..hehehe. we managed pa na to take pix pa pero hirap ngumiti…
parang nalugi…this time ito luging lugi…bankrupt ganun.
marami pala talagang ka dramahan sa airport akala ko chismis lang un. pag upo namen, nililibang ko
ung sarili ko dameng tao ganun…pero the tears keep on falling..huhuhu… waaah! ganun…
syet. tapos na bakasyon namen sa paradise. parang eto…work na naman. kakalungkot. wala na smiles ni tatay..wala na ung mga advices nila
tito ernie and tita joy, wala na mga halakhak ni tito edwin…wala na ung mga kayakap kong mga bata…si ate..si nice..wala ng tatawag sa
akin na ate…ang bigat ng feeling. parang gusto namen mag emergency exit to suspend the moment. hay ang bigat ng pakiramdam
nung pauwe…halos wala talaga kmeng imikan…

while i was gazing at the window…palipad na ung airplane.
i realized na i was able to see everything na maganda about davao…the places, the prices, the ambiance, the weather…
and kaya siguro eagle ang emblem nila kc it strongly signifies their city…sharp, quiet, dynamic yet domineering.
kumbaga no nonsense…sobrang disciplined ang mga people yet they are warm, courteous, friendly.

i forgot to include the persons na i will be meeting…the budding relationships…
ung mga taong di mo makakalimutan in that short span of time… ung mga moments that you have spent na timeless.
yun ung mga bagay na di mo masusuklian…ung genuine friendship na they offered…and i will be forever thankful for having met them…
I am not sure kung when or where kme ulet magkikita but i am pretty sure that were gonna miss each and everyone.